Werken aan geluk

Het schijnt dat je geluk voor 40% in eigen hand hebt. Bovendien kun je geluk ook nog eens leren. Dat zijn tenminste positieve geluiden op een moment dat de laatste vaste postbodes de post nog komen brengen. Daarbij hoort natuurlijk de wat meer filosofische vraag of economische groei gelijk of ongelijk is aan geluk? Het blijkt namelijk in een aantal gevallen dat hoe moderner en vrijer een samenleving is, hoe groter het geluk. Een proef op een school in Limburg toont aan een iets grotere aandacht voor persoonlijke ontwikkeling, leidt tot betere leerresultaten Praktijkgeluiden Sinds een kleine week word ik, via het net, bestookt met tips en raadgevingen van Dhiyo. Ik heb een demonstratie aangevraagd en die kreeg bijna direct terug met een vriendelijke toelichting. De ene opmerking zet je meer aan het denken dan de ander, maar iedere keer word je wel herinnerd aan het feit dat je aan het schrijven bent voor Dhiyo. Natuurlijk denken de meeste mensen in de zomer liever niet aan leren, echter: hoe leuk is het om na de zomer vast te stellen dat er nog een cursus moet worden opgepakt. Dan is er van zorgvuldigheid geen sprake meer en weet je zeker dat je niet het maximale rendement uit een cursus daalt. De volgende stap is natuurlijk extra rendement hoort te halen uit de training. Helpt de Dhiyo-methode dan? Mij lijkt van wel, want iedere keer als er een pop up verschijnt ben ik nieuwsgierig. Net voor het samenstellen van deze blog verscheen in beeld: “Er is wijsheid in aantrekkingskracht niet in promotie.” Gelukkig zijn Hennie Tibben merkt op in haar blog over gelukskunde: “Met veel streven naar happiness om mij heen, betrap ik mezelf wel eens op een variant van lage frustratie tolerantie.” Daar kan ik wel iets bij voorstellen. Ik vond het niet zo leuk dat een jongere collega het huis wel kon kopen, waar ik na heel wat nadenken van dacht: “Daar word ik financieel niet zo gelukkig van.” Hennie heeft ook nog een behartigenswaardige tip: “Ik ben meer een verzamelaar van tevreden of blije momenten. De duurzame som ervan is misschien geluk.” Als je daar dan ook nog wat van leert, dan kunnen we met een gerust hart naar de vakantie toeleven.” Ik ben nieuwsgierig wat de reacties zullen zijn. Je moet met een blog even in de lucht zijn, maar langzamerhand stijgt het aantal reacties. Nogmaals: reputatie komt niet zo snel en heeft de hinderlijke eigenschap zomaar te verdwijnen.

Vergeetcurve

Mensen vergeten snel. Niet alles, maar wel veel. Dat is maar goed ook. Je geest kan behoorlijk op hol slaan na een ongeluk, een vervelende incident of een catastrofale gebeurtenis. Mensen vergeten echter ook wat ze geleerd hebben. Dat is vaak niet zo goed. Terugvallen in oude patronen, terwijl behoorlijk is geïnvesteerd in een cursus of training, dat lijkt een beetje op geld weggooien. Dat is in de economische omstandigheden in mei 2009 niet zo’n aantrekkelijk vooruitzicht. Je moet anti-cyclisch investeren, juist nu de mensen voorbereiden op een andere toekomst. Als mensen vervolgens net zo hard de opgedane kennis weer kwijt zijn, dan zullen degenen die over geld en investeringen gaan de hand op de knip houden.

Daarom fascineert het mij dat Angelique van ’t Riet en Marieke Voorhorst een internetapplicatie ontwikkelden om de herinnering aan de lesstof te stimuleren. Dat noemen ze Dhiyo. Tegelijkertijd met het stimuleren van de herinnering, wordt gewerkt aan  gedragsverandering en zelfontwikkeling. Daarmee pakken ze die onvermijdelijke lijkende ‘vergeetcurve’ aan. Het Dhiyo-concept kan een uiterst effectief hulpmiddel zijn en biedt een nieuwe mogelijkheid om een praktische uitbreiding aan te bieden op cursusmappen, lesboeken, hand outs na een training of cursus. Kortom, het moet aantonen dat de geïnvesteerde euro in training en opleiding leidt tot betere (bedrijfs-)resultaten.

Juist die combinatie van investeren in leren en het verbeteren van resultaten door informatie en kennis steeds opnieuw aan te bieden is een interessant gegeven. Als dat zo is en resultaten verbeteren aantoonbaar, dan heeft dat nogal wat consequenties. Vooral als je met herhalen en automatiseren bent grootgeworden: de tafels in je kop stampen op de lagere school, de formules uit je hoofd leren bij economie op de middelbare school en handelingen met computers tot automatisme verheffen, zodat je inderdaad efficiënter kunt werken. Reden genoeg om te beginnen aan een onderzoekstraject: innerlearning.

Chris Wolters

Vooral doorleren

Het internet is een haast onuitputtelijke bron van kennis en informatie. Het is net als het tellen van alle blaadjes aan de bomen in een bos, onmogelijk om erachter te komen om welke hoeveelheid het gaat. Wel is mij duidelijk geworden dat we de mogelijkheden van het internet maar zeer ten dele benutten. Sterker, fractioneel. Daarom wekt het bij mij verbazing als bijvoorbeeld teksten van folders en brochures en zelfs de foto’s daarvan, klakkeloos worden overgenomen.

Communiceren via het scherm, contact leggen middels de digitale snelweg, biedt op zich prima mogelijkheden om bijvoorbeeld het aantal zakelijke contacten uit te breiden, maar weten we ons dagritme daarop aan te passen. Zijn we in staat op een andere manier naar de dag indeling te kijken. Dat vraag ik me af. Veel mensen vinden het toch rustiger om de fysieke krant te lezen in plaats van het onmerkbaar trillende scherm. Veel mensen beginnen niet systematisch aan hun mail, om dan de weklijst te raadplegen en daarna de werkzaamheden van de dag op te pakken.

Kun je dan wel leren via het scherm? Dat denk ik wel. Ten eerste is het te programmeren zodat je geen leermoment meer over hoeft te slaan. Ten tweede is het te vergelijken met het uiterst ouderwetse leren: herhalen en dan doorleren. Het zou dus interessant zijn om een onderzoek uit te voeren naar de mate waarin zaken beklijven bij mensen die een training aanvullen met Dhiyo en mensen die dat niet doen. Precies, gewoon een ouderwetse nul en een-meting.

Dat is natuurlijk iets dat je aan Angelique van ’t Riet wel kunt overlaten. Die zal wel reageren of dat een interessante optie is en wanneer we resultaten van dat onderzoek tegemoet kunnen zien. Aan de hand daarvan kan ze misschien nog precieser uitleggen hoe Dhiyo werkt. Dat is niet het enige leeraspect waar ik meer van zou willen weten. Ik zou ook iets meer willen weten wat er nodig is, welke houding ten aanzien van leren het meeste effect biedt. Want, voor mij staat als een paal boven water: de Mount Everest is door iedereen te beklimmen, de vraag is alleen of je daar de tijd voor hebt.

 Chris Wolters